Φιλοσοφία

Πώς μπορούμε μέσα στις δυσκολίες να παραμένουμε ήρεμοι και υγιείς; Μήπως οι δυσκολίες είναι κληρονομικές;

Rate this post

«Την δυσκολία μου δεν την καταπίνω. Δεν την κάνω κατάθλιψη , την κάνω φως!»

Ολος ο κόσμος μιλάει για προβλήματα για δυσκολίες ! Τελικά τι είναι οι δυσκολίες της ζωής;

Δυσκολία είναι το επώνυμο της ζωής. Ζωή κινδύνου λέγεται ο βίος. Αν ζωή είναι το όνομα δυσκολίες είναι το επώνυμο . Που σημαίνει καταγόμαστε από δυσκολίες  .Έχει να κάνει με την κληρονομικότητα. Παίρνουμε δυσκολίες από το παρελθόν, κληρονομούμε δυσκολίες και συνήθως δίνουμε δυσκολίες στους επιγόνους μας. Είτε επίγονος είναι ή  κάποιο άλλο πρόσωπο, ή η επόμενη γενιά, είτε είναι η επόμενή μας ημέρα. Κληρονομούμε δυσκολίες στον ίδιο μας τον εαυτό . Αν το δούμε έτσι , τότε η δυσκολία είναι όχι απλώς αναπόφευκτη αλλά είναι το πεδίο που γίνεται όλη η τριβή του βίου. Από εκεί θα επέλθει η ανάφλεξη. Χωρίς δυσκολία δεν υπάρχει ζωή.

Θέλετε να πείτε ότι είμαστε τυχεροί που έχουμε δυσκολίες;

Αν είχαμε εκπαιδευτεί από μικροί , όπως οι αρχαίοι Σπαρτιάτες όπως και άλλοι λαοί, ότι η δυσκολία είναι απαραίτητο συστατικό του βίου και ότι χωρίς αυτό η ζωή δεν έχει νόημα, τότε θα την βλέπαμε πολύ διαφορετικά την κάθε δυσκολία!

Η σχέση μας με μια δυσκολία , έχει να κάνει κυρίως με το πώς αντιλαμβανόμαστε την ίδια την ζωή. Αν έχει νόημα η ζωή έχει νόημα και η δυσκολία. Η δυσκολία είναι το μεταφορικό μέσο μέσω του οποίου θα προσεγγίσουμε το νόημα της ζωής. Η ζωή έχει εμπόδια, έχει καταστάσεις αυθυπέρβασης, έχει καταστάσεις που πρέπει να τριφτώ η να συγκρουστώ με παλιές πλευρές του εαυτού μου. Άρα αν στην δυσκολία είχαμε εκπαιδευτεί να την δούμε φιλικά, θα ήταν ο καλύτερος σύμμαχος του βίου.

Μήπως αυτό που τρομάζει είναι ο πόνος που κρύβεται πίσω από κάθε δυσκολία;

Το επίπεδο εξέλιξης κάποιου φαίνεται από την σχέση του με την δυσκολία. Μιας και στην ευκολία θα λέγαμε φαίνεται ότι όλοι έχουν μια θετική ανταπόκριση.     Λένε συνήθως,  αυτό είναι εύκολο , αυτό μου αρέσει ,αυτό με εκφράζει

Άρα η δυσκολία είναι το κριτήριο για το ποιοι είμαστε. Αυτό που έχει παιδεύσει και εκπαιδεύσει τον εαυτό του, πηγαίνει μόνος του να συναντήσει τις δυσκολίες του δεν περιμένει να τις φέρει η ιδια η ζωή. Αν πηγαίνεις μόνος σου να συναντήσεις τις δυσκολίες ή είσαι ενεργητικός μπροστά στην δυσκολία σου . Δηλαδή της λές ,  ΚΑΛΗΜΕΡΑ , της λές καλώς ήρθες κάτι να μου μάθεις, τότε αυτό τον πόνο τον λέμε ανθισμένο πόνο . Δηλαδή είναι ένας πόνος που έχει μέσα του όλα τα άνθη του αύριο. Θα φτάσω κάποια στιγμή να κληρονομώ στον εαυτό μου , στα παιδιά μου , όχι δυσκολίες , αλλά δυνατότητες  ή ευκαιρίες !

Αν όμως πλησιάζω την δυσκολία , ετσι όπως την πλησιάζει ο περισσότερος κόσμος , σαν κάτι που πρέπει να αποφύγω , σαν ένα καιρικό φαινόμενο, σαν να βρέχει ο ουρανός μετεωρίτες  και μάλιστα κάποιοι έχουν και την πιο προχωρημένη ψευδαίσθηση ότι βρέχει ο ουρανός μετεωρίτες , μόνο για αυτούς. Αρα κάποιος συνωμοτεί εις βάρος τους. Τοτε βέβαια  υπάρχει πόνος. Αλλά αυτό τον πόνο τον αγοράζουμε και τον αγοράζουμε με τα χρήματα της αγνοιάς μας.

Αν είχαμε μάθει , αν είχαμε εκπαιδευτεί, αν είχαμε τριφτεί σε αληθινές καταστάσεις ζωής, πιστεύω ότι η δυσκολία –όπως λέμε και στον Ρητορικό Κύκλο- Η ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΔΥΕΥΚΟΛΥΝΕΙ.  Η δυσκολία σου δείχνει ποιος είσαι , τι πρέπει να διορθώσεις και προς τα πού πηγαίνεις

Όπως λέμε στο παραμύθι με την κοκκινοσκουφίτσα , ο κακός λύκος θυμίζει στην κοκκινοσκουφίτσα ότι βγήκε από το σπίτι για να πάει να βρει την γιαγιά της. Αυτή το έχει ξεχάσει και αμέριμνη κόβει λουλούδια στο δάσος. Αρα η δυσκολία -δηλ. το κακό- μας θυμίζει τον προορισμό μας

Γιατί στην δυσκολία ξαφνικά υπάρχει μια εσωτερική συνοχή . Ξαφνικά υπάρχει ένας συναγερμός βίου και πηγαίνεις προς μια κατεύθυνση ενώ πρώτα ήσουν διασπασμένος σε μικρές ανούσιες πολλές φορές δράσεις της καθημερινότητας.

Το θέμα μας είναι πώς να παραμείνουμε μέσα στις δυσκολίες ήρεμοι και υγιείς. Ας δούμε και την λέξη ήρεμοι.

Το να παραμείνω ήρεμος σημαίνει ότι διατηρώ ένα κέντρο μέσα μου. Κάτι σταθερό. Αν δεν έχω αυτό το κέντρο τότε θα παλαντζάρω σαν ένα μικρό καΐκι στην τρικυμία. Δηλαδή το Ιστίο αυτό που Ίσταται  είναι κάθετο   το σταθερό δηλαδή, εξού και η λέξη  Επιστήμη  , αρχίζει να μην είναι κάθετο. Και αρχίζει κάποια στιγμή  να μας καταπίνει το κύμα . Που οφείλεται αυτό ; Στο ότι είχαμε έναν τρόπο ζωής που δεν μπορούσε να ανταποκριθεί

Μεγάλες απαιτήσεις. Αν είχαμε καλλιεργήσει ένα άλλο κατάρτι ζωής θα μπορούσαμε να ανταπεξέλθουμε σε μια μελλοντική τρικυμία. Άρα η ηρεμία , δεν είναι να μην μας συμβούν πράγματα

Τελικά ζούμε μια ΖΩΗ ΚΙΝΔΥΝΟΥ και το θεωρείτε …..κανονικό;

Είναι αναπόφευκτο να συμβούν πράγματα. Όλες οι γενιές είχαν δυσκολίες. Διαφορετικού τύπου αλλά όλες οι γενιές είχαν δυσκολίες. Αρα δεν γίνεται να αποφύγουμε τις δυσκολίες . Αυτό που πρέπει να  εστιάσουμε , είναι πώς να δυναμώσουμε τον εαυτό μας. Όχι πώς να αποφύγουμε ή να κρυφτούμε από τις δυσκολίες. Ο περισσότερος κόσμος θέλει να κρυφτεί μέσα στις δυσκολίες .  Αν μάλιστα αυτές οι δυσκολίες αφορούν πολλούς ξαφνικά η δυσκολία είναι ένα πολύ καλό άλλοθι.

Δεν φταίω εγώ , βλέπεις ; Τόσος πολύ κόσμος πχ είναι άνεργος . Δεν φταίω εγώ που δεν βρίσκω δουλειά ! Όπως λέει και ο Σολωμός , «Θάνατος με τους πολλούς , θάνατος δεν λογιέται». Αν λοιπόν είναι όλοι άνεργοι δεν φταίω εγώ…. Προσέξτε όμως δεν έχουμε μια συλλογική ευθύνη για όλους τους άλλους ανέργους . Ο καθένας έχει την δική του ατομική ευθύνη. Αν ο καθένας αναλάβει την δική του ατομική ευθύνη θα άλλαζε το τοπία σ όλα τα θέματα. Όχι μόνο στην ανεργία. Αλλά ας πάρουμε την ανεργία.

Οι δουλειές έχουν μειωθεί , υπάρχει κρίση, κάποια επαγγέλματα δεν αποδίδουν που πριν απέδιδαν! Αυτό τι σημαίνει ; Ότι Τίποτα δεν αποδίδει; Όπως λέμε σε κάθε κρίση  υπάρχει ευκαιρία. Καινούργιοι ορίζοντες ανοίγουν , καινούργιες δυνατότητες. Επαγγέλματα που πριν ίσως δεν λειτουργούσαν , τώρα θα λειτουργήσουν .  Ακριβώς επειδή έχουν αλλάξει οι συνθήκες. Αν περιμένουμε οι συνθήκες να έρθουν όπως πριν και τα επαγγέλματα που είχαν την πρωτοκαθεδρία ενώ έχουν αλλάξει όλα γύρω, φυσικά αυτό δεν μπορεί να γίνει. Αυτή η νοοτροπία λέει πως θέλω τα πράγματα να συμβούν όπως ήταν πριν .

Όμως δεν γίνεται να μπούμε στην χρονομηχανή και να πάμε δέκα χρόνια πίσω. Μπορούμε όμως να φτιάξουμε μια χρονομηχανή στόχων, οραμάτων και δυνατοτήτων και να πάμε δέκα χρόνια μπροστά. Να διανύσουμε πιο γρήγορα αυτή την απόσταση μπροστά

Άρα ένας νέος που σήμερα είναι άνεργος έχει ελεύθερο χρόνο . Τον αξιοποιεί αυτό τον ελεύθερο χρόνο του ή κάθεται στην καφετέρια και απλώς πίνει καφέ και λέει είμαι άνεργος και περιμένει από τους γονείς ή τους παππούδες να τον συντηρήσουν ;

Σήμερα με το ιντερνέτ μπορεί κάποιος με ελεύθερο χρόνο να μάθει μία επιστήμη διαδικτυακά. Να διαβάσει άπειρα βιβλία διαδικτυακά. Δεν χρειάζεται κάνα να αγοράσει βιβλία. Εχεις λοιπόν ελεύθερο χρόνο . Επιμορφώσου. Διάβασε, αξιοποίησε αυτόν τον ελεύθερο χρόνο. Αθλήσου . Πάρε πρωτοβουλίες .Δείξε ότι είσαι ενεργός. Δείξε ένα σήμα μέσα στον πομπό της ύπαρξης που ανοιγοκλείνει και λέει ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΣΥΝΕΧΗ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ , ΑΝΟΔΟ  .Προσπαθώ να ξεπεράσω τον παλιό εαυτό μου και να συναντήσω τον επόμενο. Και μόνο ότι μπαίνεις σ αυτή την διαδικασία είναι σαν να καλείς το περιβάλλον να σε συναντήσει να σε διασταυρώσει με μία εργασία

Μπορεί να ακούγεται λίγο μαγικό αλλά στην πραγματικότητα , όσοι έχουν πετύχει από το μηδέν όπως λένε έκαναν αυτή την μαγική διαδικασία. Καλώ αυτό που δεν έχω με όλο το ΕΙΝΑΙ μου . Δεν κάθομαι να κλαίω την μοίρα μου , δεν ψάχνω άλλοθι πίσω από τους πολλούς . Δεν χρησιμοποιώ την ανεργία μου σαν ένα είδος βολέματος , μιζέριας ή κακομοιριάς.

Άρα τον ελεύθερο χρόνο που έχει κάποιος λόγω ανεργίας μπορεί να τον αξιοποιήσει , να ετοιμαστεί, ή μπορεί να στραφεί  σε δεξιότητες που πριν δεν θα μπορούσε να σκεφτεί ποτέ.

Στη ζωή πολλοί από τους πιο  μεγάλες προσωπικότητες , στη ζωή τους ξεκίνησαν να πάνε αλλού . Υπήρξε μια δυσκολία που φαινόταν να συντρίβει το αρχικό τους σχέδιο . Αυτό τους έκανε να δουν μέσα στο σκοτάδι ένα σχέδιο που μέχρι τότε παραμελούσαν. Έκαναν μια καινούργια επιλογή στη ζωή τους . Αυτή η καινούργια επιλογή τους έκανε να είναι αυτοί που έχουν γράψει την Ιστορία!

Θα ήθελα να πείτε για την κληρονομικότητα της δυσκολίας!

Εδώ βλέπουμε την κληρονομικότητα της δυσκολίας! Η προηγούμενη γενιά  που οι γονείς τους ζήσανε  με αυτό τον τρόπο. Στον τρόπο που διασκέδαζαν στον τρόπο που χτίζανε σπίτια, στον τρόπο που πήραν δάνεια , στον τρόπο που ψήφιζαν αυτούς που ψήφιζαν… σ όλα τα επίπεδα κληρονόμησαν αυτές τις δυσκολίες . Άρα το παιδί τους δεν έχει άλλες δυσκολίες που προήλθαν από άλλο ηλιακό σύστημα Έχει τις δυσκολίες των γονιών . Άρα οι γονείς δεν τους έδωσαν  μόνο πτυχία αλλά και τις δυσκολίες τους  , λόγω της δικής τους άγνοιας κληρονόμησαν αυτές τις δυσκολίες στην επόμενη γενιά. Αυτό είναι κακό; Μοιάζει σαν να τους έδωσαν μια κατάρα. Όχι δεν είναι κατάρα .

Αν έμαθες το παιδί σου όχι μόνο ξένες γλώσσες η επιφανειακές δεξιότητες , αλλά το κυριότερο εφόδιο για τη ζωή. Το κυριότερο εφόδιο για την ζωή είναι να μπορώ μες στις δυσκολίες να μένω όρθιος και να λέω είμαι εδώ γι αυτή τη μάχη. Γι αυτό γεννήθηκα.

Κάθε σημαντικός άνθρωπος γεννιέται για τη μάχη την οποία πρέπει να συναντήσει στην ζωή του. Αν λοιπόν σ αυτή τη μάχη λιποτακτήσω , αν μεταφέρω την ευθύνη την προηγούμενη γενιά ή στην επόμενη τότε ουσιαστικά διαιωνίζεται μια φαυλότητα. Γιατί είναι δυσκολίες που δεν λύθηκαν από την προηγούμενη μεταφέρονται στην επόμενη , αυτή θα την μετακυλήσει στην επόμενη κλπ.

Αν λοιπόν ο καθένας μας σταθεί μπροστά σ αυτή τη μάχη που του αντιστοιχεί και πει ΠΑΡΩΝ ξεχάσει προς ώρας ποιος φταίει, Οι γονείς , οι πολιτικοί , το διεθνές σύστημα , η εκμετάλλευση , ο καπιταλισμός, χίλια πράγματα μπορούμε να πούμε και μπορούμε να συμφωνήσουμε και σε πολλά. Αλλά αυτή τη στιγμή, έχει ο καθένας τον δικό του προσωπικό του αγώνα. Η ζωή είναι γι αυτούς που αναλαμβάνουν την δικιά τους μοίρα.

Άρα καλούμε τους νέους να σταθούν σ αυτό τον αγώνα με τόλμη , με αποφασιστικότητα χωρίς να κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους.

Κάθε γενιά είναι εκεί για να αντιμετωπίσει μια δυσκολία καινούργια , μια δυσκολία απρόβλεπτη και είναι εκεί για να δείξει ότι είναι μια  νέα γενιά με δυνατότητες. Δυνατότητες δεν είναι να δείξεις ότι έχεις πτυχία. Πολλοί από αυτούς τους αυτοδημιούργητους δεν είχε κανένα πτυχίο.

Αυτό που είχαν ήταν τόλμη , αποφασιστικότητα , εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Τα καλλιεργεί αυτά η Εκπαίδευση, τα καλλιεργούν αυτά οι γονείς στα παιδιά τους; Εκεί είναι το πρόβλημα . Όχι στις δυσκολίες , αλλά στην έλλειψη πραγματικών εφοδίων απέναντι στις δυσκολίες

Μα είναι φυσικό να υπάρχει κατάθλιψη λέει ο περισσότερος κόσμος!

Φοβάμαι ότι σε λίγο θα έχουμε συσσίτια κατάθλιψης. Πώς έχουμε συσσίτια διατροφής  . Θα πηγαίνεις κάπου να παίρνεις το χάπι της κατάθλιψής σου και αν είσαι λίγο πιο χαμογελαστός , πιο υγιής , πιο ζωτικός θα σε καταγγέλλει ο γείτονας . Πως ήτανε παλιά που σε κάρφωνε ο γείτονας αν είχες διαφορετικές ιδέες . ..Δηλαδή αν πάει ένας άνθρωπος  σε μια παρέα , χαρούμενος υγιής ανεξάρτητα με την οικονομική του κατάσταση αλλά έχει αποφασίσει ότι αυτή είναι η ζωή μου , την ζώ κάθε μέρα και δεν θα περιμένω πότε θα είναι άριστα τα πράγματα για να χαμογελάσω . Δεν θα περιμένω πότε θα είναι άριστα τα πράγματα για να ζήσω τη δικιά μου μοναδική ζωή . Θα την ζήσω σήμερα. Αν ένας τέτοιος δυναμικός άνθρωπος πάει στην παρέα του με αυτή την πεποίθηση , η παρέα θα τον καταγγείλει  «Δεν καταλαβαίνεις τον πόνο μας  ,εισαι αναίσθητος»θα πουν στην παρέα!

Εδώ μπήκαμε στην καρδιά του προβλήματος. Άρα δεν είναι οι δυσκολίες δεν είναι η κρίση . Δεν είναι καν οι γονείς δεν είναι καν οι πολιτικοί. Γιατί όλα αυτά είναι συστατικά των δυσκολιών . Είναι η περιφέρεια. Το κέντρο είσαι εσύ είμαι εγώ και εσύ που διαβάζεις . Εγώ τι κάνω σ αυτή την περιφέρεια ; Πού ορίζω το κέντρο μου; Αν  το ορίζω καταθλιπτικά , που είναι μια  μόδα σχεδόν της εποχής    είναι ένας  μαζικός ψυχικός εμβολιασμός . Φροντίστε να είστε καλοί καταθλιπτικοί. Αν είσαι καταθλιπτικός δεν φταις εσύ, σ επισκέφθηκε η ασθένεια Την κόλλησες από τον διπλανό σου . Βγαίνεις με μια παρέα και αντί να έχεις ανάταση, δηλαδή αντί όπως παλιά να έχουν κιθάρες , μουσική , κάνανε βόλτες τραγουδούσαν ερωτευόταν.. Τώρα αν πάτε σε μια παρέα θα ακούσετε συζητήσεις καταθλιπτικές

Συζητήσεις που μεταφέρουν το πνεύμα της αδυναμίας. Μια ήττα χωρίς καν να έχει δοθεί η μάχη. Γιατί αυτό είναι η κατάθλιψη . Δεν έπεσα μαχόμενος αλλά τρομάζοντας μόνο στην πρόβλεψη ότι έρχεται η μάχη.

Άρα μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Η ζωή είναι αυτό που μας μοιάζει. Το σύμπαν είναι ένας απέραντος καθρέπτης που αντανακλά προθέσεις , σκέψεις , δεδομένα που έχουμε μέσα μας. Δεν είμαστε τίποτα άλλο παρά το σενάριο που φτιάχνει ο δικός μας νους που συναντά αυτό το έργο. Το καταθλιπτικό ; το χαρούμενο; Το δημιουργικό; Το γεμάτο έμπνευση , φαντασία!

Η νέα γενιά παλαιότερα (Μάης του 68, δικτατορία κα ) είχε φαντασία , είχε τρέλα . Είχε διάθεση να καταγγείλει αυτό που την δυσκόλευε. Που είναι αυτή η τρέλα; Ποιος μας εμποδίζει να έχουμε φαντασία ; Ποιος μας εμποδίζει να έχουμε φαντασία ακόμα κι αν δεν έχουμε εργασία; Γιατί δεν συνασπίζονται οι νέοι να δημιουργήσουν κινήματα που ίσως μέσα από αυτά βγουν και καινούργιες εργασίες ;Γιατί δεν ψάχνουν σε παλιούς τρόπους ζωής όπως είναι η φιλοσοφία στην Αρχαία Ελλάδα που υπάρχουν απαντήσεις πώς να αντιμετωπίζεις την κρίση. Γιατί ,η κρίση δεν εμφανίστηκε τώρα! Έχει ζήσει χιλιάδες κρίσεις η ανθρωπότητα. Υπάρχουν χιλιάδες περιπτώσεις στον Αρχαίο κόσμο που ερημώθηκαν πόλεις ολόκληρες και ξαναχτίστηκαν . Και εκεί που είναι τώρα ο Παρθενώνας ήταν ερείπια . Πέρασαν οι Πέρσες και αφήσαν ερείπια. Σκεφτείτε μετα από αυτό οι Αρχαίοι Έλληνες να ήταν καταθλιπτικοί και  αντί να χτίσουν τον Παρθενώνα , να κλαίνε επι των ερειπίων!

 

Αυτός είναι ο στόχος όταν ζεις στην ζωή κινδύνου ! Δηλαδή σ αυτό το παιχνίδι που έχει αστάθεια  έχει απρόβλεπτα , αλλά έχει και θαυμαστές πλευρές ,ν’ ανθίσεις εσύ ο ίδιος σαν ύπαρξη . Γιατί είπαμε ότι στην δυσκολία ανθίζουμε, στην δυσκολία μετριέσαι ποιος είσαι!

Ο καλός ο καπετάνιος στην φουρτούνα φαίνεται. Εδώ έχουμε μια γενιά που θέλει να οδηγεί πλοία μόνο σε νηνεμία. Είναι αυτός τρόπος για να οδηγούμε τη ζωή;

Ενας άλλος μεγάλος φόβος είναι η ασθένεια…

Η ασθένεια τι είναι; Ούτε μια συνομωσία του σύμπαντος , ούτε ένας κακός Θεός που μας έχει βάλει στο μάτι, ούτε κάποιος δαίμονας . Κατ αρχήν είναι μέσα στην φύση των πραγμάτων . Από την στιγμή που είμαστε θνητοί υπάρχει φθορά. Και από την στιγμή που υπάρχει φθορά μέσα μας , κάποια άτομα θα ασθενήσουν. Το πρόβλημα είναι ότι είμαστε πλέον αδύναμοι μπροστά στις δυσκολίες και για να το εστιάσουμε , μπροστά στην δυσκολία της ασθένειας. Η ασθένεια είναι ένα μεγάφωνο της φύσης που μας φωνάζει «κάτι πρέπει να αλλάξεις» Αν δεν το αλλάξεις ακόμα κι αν θεραπευτείς , το αίτιο που έφερε την ασθένεια είναι ακόμα εκεί. Εσύ είσαι εκεί και θα συναντηθείτε πολύ γρήγορα πάλι με άλλη μορφή. Άρα η ασθένεια δεν είναι τίποτε άλλο από ένα καμπανάκι της ζωής που σου λέει δράσε, δες, συνειδητοποίησε.

Αν το δούμε έτσι ακόμα και ο πιο μεγάλος πόνος είναι πόνος εξέλιξης. Βλέπω την ασθένειά μου σαν μια ευεργεσία της φύσης. Να δω τον εαυτό μου από μια οπτική γωνία που δεν περίμενα , και σ αυτή την   ιδιαίτερη και     επώδυνη οπτική γωνία , θα μπορώ να βγάλω δυναμικό του εαυτού μου που δεν θα τις έβγαζα ποτέ σε κατάσταση αμεριμνησίας της υγείας. Άρα οι άνθρωποι είναι αδιάφοροι σε μια κατάσταση υγείας και σε μια κατάσταση πανικού όταν είναι ασθενείς .Ενώ εγώ θα έλεγα ότι και στις δύο καταστάσεις δεν πρέπει να αλλάξει το κέντρο μας πρέπει να είμαστε σε μια επαγρύπνηση εξέλιξης είτε είσαι υγιής είτε είσαι ασθενής.

Ο καθένας πρέπει να λέει , τι μπορώ να μάθω από αυτή την ημέρα που είμαι υγιής; Τι μπορώ να μάθω απ αυτή την μέρα που νοιώθω ασθενής;

Αν δεν θέτω αυτό το ερώτημα ,  θα γίνεται συνεχώς αυτή η κραυγαλέα απόσταση μεταξύ πανικού και αμεριμνησίας.

Σήμερα ξέρουμε ότι οι περισσότερες ασθένειες είναι ψυχοσωματικές. Ουσιαστικά παράγονται μέσα από τον τρόπο που ζούμε .Μέσα από τις σκέψεις που επιλέγουμε να κάνουμε και μέσα από τα συναισθήματα που καλλιεργούμε . Σκεφθείτε ότι έχουμε μέσα μας ένα μικρό μηχανηματάκι. Τον εγκέφαλο.  Χίλια τριακόσια περίπου γραμμάρια παρ ότι είναι τόσο μικρό , εχει περισσότερες δυνατότητες συνδυασμών απ ότι είναι τα αστέρια του γαλαξία. Έχει άπειρες συνάψεις . Από αυτές τις άπειρες σκέψεις –σκεφτείτε τι σκέψεις παρήγαγε ενας Λεονάρντο Ντα Βιντσι στη ζωή του ένας Πλατωνας , ένας Γκαίτε ..

Τι σκέψεις κάνει ένας μέσος άνθρωπος , ένας φίλος μας , γιατί επιλέγει αυτές τις σκέψεις τις πιο μελαγχολικές , τις πιο μαύρες απ όσες μπορεί να επιλέξει . Και προσέξτε δεν μας επιβάλλει κανείς τι θα σκεφτόμαστε , ακόμα και στην φυλακή μπορείς να είσαι ελεύθερος . Να επιλέγεις τις δικές σου σκέψεις και μπορεί να είσαι σκλάβος των σκέψεων σου χωρίς δεσμά εξωτερικά. Δηλαδή να φαίνεται  ότι είσαι εκτός φυλακής αλλά να έχεις δεσμεύσει τον εαυτό σου. Να έχεις περιορίσει τον εαυτό σου . Άρα είμαστε εμείς που επιλέγουμε σε πιο σύμπαν ζούμε. Επιλέγοντας σκέψεις και συναισθήματα. Σκεφτείτε τι συναισθήματα μπορώ να παράξω το πρωί που ξυπνάω. Π.χ Ευεργεσίας, Ευγνωμοσύνης , Χαράς …Ξυπνάω πάλι σ αυτό το Μέγα Σύμπαν , με τις άπειρες δυνατότητες. Το έχει δείξει πολύς κόσμος ότι μπορείς να ξεκινήσεις το πρωί και να φτάσεις στον Όλυμπο . Να φτάσεις εκεί που είναι τα πιο βαθιά σου όνειρα.

Φτάνει να αποφασίσεις σήμερα ότι είναι η μέρα για να ξεκινήσεις. Όπως λεει ένα ρητό του Κομφούκιου , «Ένα ταξίδι χιλιομέτρων αρχίζει με το πρώτο βήμα» . Να κάνουμε το πρώτο βήμα .

Υπάρχει επίσης μια μεγάλη κρίση εμπιστοσύνη γύρω μας….

Η δυσκολία για  εμπιστοσύνη, στο φίλο, στο παιδί σου ακόμα, στον εραστή, στην ερωμένη , στον άγνωστο έχει χαθεί αλλά δεν οφείλεται τόσο στο ότι οι άλλοι είναι κακοί, βλέπεις όλους να λένε, κάποιοι άλλοι δεν με καταλαβαίνουν και είναι κακοί. Αν το λένε αυτό όλοι ποιοι είναι οι καλοί; Σωστά; Βρεστε μου τον καλό τότε! Εσύ που το λες; Μά οι αλλοι λένε ότι εσύ είσαι ο κακός ποιος έχει δίκιο ; Δεν γίνεται κάποιος να παίζει το παιχνίδι της λασπομαχίας και  να ισχυριστεί ότι είναι καθαρός. Αρά βάζουν λάθος επικέντρωση. Βάζουν κέντρο στο τι κάνει ο άλλος . Ενώ εμείς πρέπει να βάζουμε το κέντρο στο τι κάνουμε εμείς.

Η εμπιστοσύνη δεν εξαρτάται από τον άλλο. Αλλά στο τι κάνουμε εμείς .Εξαρτάται από εμάς. Είναι μια δική μας τελική απόφαση.

Ακόμη κι αν ο άλλος δεν ανταποκριθεί , δεν θα αδυνατίσω μέσα μου την έννοια της εμπιστοσύνης. Δεν την δανείζομαι την εμπιστοσύνη από τον άλλο . Την έχω μέσα μου σε κάθε περίπτωση γιατί είναι δική μου επιλογή . Όχι σε σχέση με τι κάνει ο άλλος.

Θα το πω έτσι που θα φανεί πάλι λίγο μαγικό με τους κανόνες της Κβαντικής Φυσικής. Αν εγώ εκπέμπω στο περιβάλλον μου εμπιστοσύνη σύντομα θα συναντήσω ανθρώπους τα οποία θα συντονιστούν με την δική μου εμπιστοσύνη. Θα είναι εκεί για να μπορέσουμε να ανταλλάξουμε την εμπιστοσύνη

 

Είστε πατέρας τριών παιδιών και επιλέξατε να εκπαιδεύετε ανθρώπους σαν κύρια δουλειά και την μοναδική !Θεωρείτε πως μέσα στις δυσκολίες της σημερινής εποχής , είναι σωστή η απόφαση και για επιβίωση;

 

Πρωτοσκέφτηκα  πριν εικοσι χρόνια  να δημιουργήσω τον Ρητορικό Κύκλο .έναν χώρο που έρχεται κάποιος να εκπαιδευτεί πάνω στην επικοινωνία , στον τρόπο πειθούς, στο πως το δικό του μήνυμα να το μοιράζεται με κάποιον άλλο ,στο πώς να μην ζεί μοναχικά αλλά να ζει επικοινωνώντας με τους άλλους γιατι αυτό είναι το κύριο συστατικό της ζωής. Οι σχέσεις , η διαλεκτική των ρόλων. Την μια με ακούς , την άλλη στιγμή σε ακούω

Ο ταν πρωτοξεκίνησα αυτή την σκέψη –και το λέω γι όλους που έχουν ένα δικό τους όνειρο και είναι διστακτικοί- το περιβάλλον, οι φίλοι, οι συγγενείς μου είπαν. Ποιον θα ενδιαφέρει στην Ελλάδα να μάθει Ρητορική και Φιλοσοφία , κανένας δεν θα ερθει

Μετα από είκοσι  σχεδόν χρόνια , έχω εκπαιδεύσει χιλιάδες άτομα, έχουν τελειώσει ρητορικούς κύκλους. Υπάρχουν αυτή την στιγμή μέσα στην Αθήνα πάνω από 100 Ρήτορες που κάνουν ομιλίες , και άλλοι που έχουν δει ευεργετικά αποτελέσματα στη ζωη τους, οικογένεια τους , την εργασία τους , . Γιατί το να στέκονται μπροστά στο Λόγο με κεφαλαίο Λ όπως στον Ηράκλειτο ή στο Ευαγγέλιο  είναι σαν να στέκομαι μπροστά στο δίλλημα και στην δυσκολία της ζωής. Ποιος είμαι Τι θα πω , γιατί το λέω πως θα το πω , ποιος είμαι , σε ποιους απευθύνομαι;

Αυτά τα ερωτήματα με κάνουν καλλίτερο άνθρωπο , μου βρίσκουν λύση στην δυσκολία . Με κάνουν εφευρετικό γιατί επικοινωνώ . Την δυσκολία μου δεν την καταπίνω. Δεν την κάνω κατάθλιψη , την κάνω φως. Σίγουρα ενδιαφέρει πολλούς . Ήδη υπάρχει πολύ μεγάλη συντροφιά , παιδιών , μαθητών , συμμαθητών  που εκπαιδεύονται πάνω στην Ρητορική αλλά και σε άλλα μαθήματα όπως Συμβουλευτική- Μέντωρα ( πώς να συμβουλεύεις δηλαδή τους άλλους και τον εαυτό σου )εχουμε το Αλχημικό Εργαστήρι,(πώς να μεταμορφώνουν τις δυσκολίες σε ευεργεσίες, ) έχουμε το ΖΕΝ –Διαλογισμό (πώς να ελέγχω το νού μου και να  παρατηρώ τον εαυτό μου) έχουμε τα Ιερά Δρώμενα (που είναι τύπου θεατρικού παιγνιδιού πάνω στην Αρχαία Ελληνική  Μυθολογία) μαθαίνουμε πως μέσα από αυτό το θεατρικό παιχνίδι μπορώ να βρω πλευρές του εαυτού μου τελετουργικές και να τις χρησιμοποιήσω στην καθημερινή μου ζωή. , Εχουμε ομιλίες τα Σάββατα , εχουμε Σεμινάρια πάνω σε καίρια θέματα της ζωής . Έχουμε όμως και δραστηριότητες εξω από τον Ρητορικό Κύκλο, ακόμα και σε φυλακές έχουμε κάνει σεμινάρια . Αρα το μήνυμα μπορεί να φτάσει παντού , φτάνει εσύ να μην ακούσεις τις πρώτες φωνές που σου λενε , «Τι πάς να κάνεις;  Ποιος ενδιαφέρεται για το ονειρό σου;

Πιστεύω ότι όταν κάποιος σας πει «Ποιος ενδιαφέρεται για το ονειρό σου» είναι ένα καλό σημάδι για να το ζήσετε!

Όταν με την σύζυγο μου αποφασίσαμε να κάνουμε παιδιά μέσα στην κρίση, το περιβάλλον μας  ειπε « Μές την κρίση αποφασίσατε να κάνετε παιδιά  ;»  Το βλέπετε ; Πάντα κάποιος θα υπάρχει να παίζει το ρόλο του φρένου! Χρειάζεται κι αυτός , όπως στο αυτοκίνητο . Χρειάζεται να σταματάς το αυτοκίνητο αλλά ένα αυτοκίνητο δεν φτιάχτηκε για να είναι σταματημένο. Φτιάχτηκε για να το οδηγείς. Φτιάχτηκε κατ αρχήν για να πατάς το γκάζι και το φρένο εκεί που χρειάζεται

Άρα μην περιμένετε μια άριστη εποχή , πρέπει εμείς να γίνουμε Άριστοι  . Εμείς πρέπει να αριστεύσουμε και να καλυτερεύσουμε τον εαυτό μας

Για αυτό στον  Ρητορικό Κύκλο έχουμε και παιδικό και εφηβικό τμήμα ώστε να μπορούν από αυτές τις ηλικίες να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της ζωής τώρα

Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν αισθάνεστε κάποιες φορές κούραση!

Κούραση νοιώθω όταν δεν κουραστώ για κάτι που είναι σημαντικό. Η κούραση των ανθρώπων οφείλεται όχι στο ότι κάνουν πολλά , αλλά στο ότι κάνουν πολλά που δεν είναι σημαντικά γι αυτούς

Θα συστήναμε στους φίλους μας ,εστιαστείτε σ αυτό που είναι  σημαντικό και που θα το  κάνατε αν είχατε μια μέρα ζωής! Και κάντε το κάθε μέρα . Κάντε αυτό που θα κάνατε αν είχατε λίγο χρόνο γιατί μέσα μας αξιολογικά , αυτό είναι το σημαντικό και το σημαντικό ποτέ δεν μας κουράζει!

Συνέντευξη  Εύα Ντελιδάκη

Πρόσωπο    Γιάννης Ανδριανάτος Ιδρυτής του Ρητορικού Κύκλου

 

 

 

Εύα Ντελιδάκη
Δημοσιογράφος Υγείας